سرطانی که با بی وفایی و بی توجهی مردان وخیم تر می گردد

به گزارش شیوا مارکت، تهران (پانا) - زهرا سال 81 به سرطان پستان مبتلا شد، اما بعد از گذشت 19 سال هنوز یادآوری آن موقع برایش سخت و دردناک است.

سرطانی که با بی وفایی و بی توجهی مردان وخیم تر می گردد

به گزارش ایسنا، زهرا حالا 58 سال دارد و فرایند سخت بیماری و درمان را پشت سرگذاشته، اما عوارض آن همچنان با او همراه است. می گوید: آن موقع مثل حالا خودمراقبتی و خود آزمایی پستان مرسوم نبود و آگاهی چندانی در این باره نداشتم. وقتی متوجه بیماری شدم که سلول های سرطانی پیشرفته نموده و برداشتن عضو از بدن لازم بود.

شرایط سخت و دلهره آوری برای خودم و خانواده ام بود. بعد از اولین جلسه شیمی درمانی تمام موهای سر و ابروهایم ریخت. می دانید که مو و ابرو جزء زیبایی یک زن به حساب می آید، حالا چطور باید با این جراحی کنار می آمدم!؟

زهرا از هزینه های مادی از یک طرف و درد و رنج های ناشی از بیماری از طرف دیگر می گوید و ادامه می دهد: چیزی که بیشتر از همه آزارم می داد تغییر رفتار همسرم بود! تا قبل از این بیماری با من مثل یک ملکه رفتار می کرد، به معنای واقعی خانم خانه بودم و در تمام کارها با من مشورت می کرد، اما متاسفانه زمانی که من از نظر روحی در بدترین حالت ممکن بودم و به شدت احتیاج به محبت و توجه او داشتم متوجه شدم که دل به دیگری بسته است...

از شدت فشار عصبی دست راستم (همان سمتی که جراحی نموده بودم) فلج شد و بیماری ام عود کرد. هیچ وقت فشار روانی سنگینی که به من و فرزندانم تحمیل شد را فراموش نمی کنم.

سرطان پستان نخستین عامل مرگ و میر زنان در دنیا و ایران است. از این رو پیشگیری و خودمراقبتی جهت تشخیص زودرس و درمان به موقع اهمیت شایانی در مهار و درمان این بیماری دارد.

با وجود آن که سرطان پستان، قرن ها موجب مرگ و میر زنان شده و این فرایند تا همین دهه های پیش ادامه داشت و در بهترین حالت، این بیماری با قطع عضو بیمار کنترل می شد؛ ولی اکنون متخصصان از افزایش امید به زندگی مبتلایان به این بیماری با پیشرفت راه های درمانی خبر می دهند.

افزایش کمیت و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان

فربد فدائی، متخصص روانپزشکی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه در پروتکل های درمانی جدید، بسیاری از سرطان ها، از یک شرایط درمان ناپذیر به شرایط درمان پذیر و جنبه مزمن تغییر داده شده اند، می گوید: جامعه باید بداند که سرطان نیز قابل درمان است، حتی اگر نتوان بیمار را کاملا درمان کرد، اما می تواند عمر طولانی داشته باشد، بنابراین توجه به اینکه چه عواملی می تواند به بهبود مسائل بیماران یاری کند و چه عواملی علاوه بر افزایش کمیت، می تواند کیفیت زندگی بیمار را نیز بهبود بخشد، اهمیت پیدا می نماید.

وی توجه به احتیاجهای روانشناختی بیماران، تقویت انسجام خانواده و حمایت عاطفی و اجتماعی بیماران را از عوامل مؤثر در این راستا برشمرد و ادامه می دهد: نه فقط افراد خانواده، بلکه کل جامعه باید دیدگاه خود را نسبت به این بیماری تغییر دهند و این موضوع را در نظر داشته باشند که امید به بهبودی بیماران بالا است و مداخلات روانپزشکی نیز در درمان این بیماران بسیار مفید است. در برخی از کشورها مثل آمریکا، نشان داده شده از بین 300 میلیون نفر، 3 میلیون نفری که مبتلا به سرطان و بیماری لاعلاج بودند کاملا بهبود پیدا کردند، یعنی یک درصد افرادی که امیدی به زندگی آن ها نبود، اکنون زنده و سالم هستند.

اضطراب و افسردگی، اولین واکنش بیمار به سرطان

فدائی با اشاره به اینکه در این شرایط با دو عامل روبرو هستیم، شرح می دهد: یکی تشخیص بیماری که تغییری در شرایط روانی فرد ایجاد می نماید و دوم خود بیماری که مسائلی را از نظر روانپزشکی ایجاد می نماید. از همه این ها مهمتر تعدیل واکنش های روانشناختی و روانشناسی بیمار نسبت به سرطان است. اولین واکنشی که بیماران پس از تشخیص بیماری دارند، که حاصل ناباوری اولیه است، شامل اضطراب و افسردگی است که به آن اختلال انطباقی می گویند. این اختلال در در 68 درصد بیماران دیده می گردد و 13 درصد نیز دچار افسرگی شدید می شوند، این درحالی است که اگر این شرایط درمان گردد، میزان بهبودی و پاسخ به درمان به نحو چشمگیری افزایش خواهد یافت.

این روانپزشک درباره بیمارانی که احتیاج به عمل جراحی پیدا می نمایند نیز تصریح می نماید: باید با این بیماران گفت و گوی صریح و دقیق داشت درباره عمل جراحی، انتظارانی که از عمل می رود، شرایطی که برای بیمار پیش می آید، شرایط بعد از عمل جراحی و عوارض بعدی مثل اختلالاتی که در انجام کارهای شخصی برای او به وجود خواهد آمد و همچنین آگاهی در مورد فرایند درمان و دارو درمانی. وقتی بیمار آگاهی کاملی در مورد جراحی داشته باشد واکنش بهتری نیز نسبت به بیماری و جراحی خواهد داشت و نتایج بهتری از جراحی حاصل خواهد شد.

تاثیر روحیه خوب در بهبود بیماری

به گفته وی، بانوانی که دچار سرطان پستان هستند باید بدانند که روحیه خوب در بهبود بیماری بسیار یاری نماینده و موثر است. در بیمارانی که هر هفته در جلسات گروه درمانی شرکت می کردند، دیده شد که به طور متوسط یک سال و نیم طول عمری بیشتری نسبت به بیمارانی داشتند که در گروه درمانی شرکت ننموده بودند و فقط مراقبت های عادی را انجام داده بودند.

فدائی اضافه می نماید: در بیمارانی که روحیه خوبی دارند دیده شده که سلول های لنفوسیت دانه دار و سلول های کشنده عوامل بیگانه در جریان خون افزایش پیدا می نمایند، در نتیجه بهتر می توانند به سلول های سرطانی حمله نمایند و آن ها را از بین ببرند. بنابراین روحیه خوب موجب افزایش پاسخ سیستم دفاعی بدن و حتی منجر به بهبود کامل در بیماران می گردد. روش های روان درمانی از قبیل تن آرامی، تصویرسازی راهنمایی شده، بازخورد زیستی، می تواند فعالیت سیستم ایمنی را بالا ببرد.

بیمار باید بتواند نگرانی و مسائل خود را بیان کند

این استاد روانپزشکی با اشاره به اینکه مطالعات اختصاصی در مورد سرطان پستان نشان می دهند که برطرف افسردگی، اضطراب و افزایش روحیه خوب بیمار در فرایند بهبودی بیمار بسیار اثر بخش است، می افزاید: باید به بیماران اجازه داد تا بتوانند نگرانی ها و مسائلشان را بیان نمایند، چراکه باعث افزایش واکنش دستگاه ایمنی بدن می گردد و یاری به بهبود بیماری خواهد بود.

به گفته فدائی بر حسب تشخیص اینکه شرایط روحی فرد چگونه است، نوع درمان بیمار فرق می نماید. برای مثال در 13 درصد بیماران که دچار اختلال افسردگی عمده می شوند، باید درمان دارویی صورت بگیرد. در مورد اختلالات انطباقی که در 70 درصد بیماران دیده می گردد، باید ترکیبی از روان درمانی و دارو درمانی انجام گیرد.

نقش حمایت خانوادگی در بهبود روحیه بیمار

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران یادآور می گردد: از آنجایی که این بیماری بر روی همه افراد خانواده تاثیر می گذارد، بهتر است یک پزشک با همه افراد خانواده صحبت کند و نقش آن ها را گوشزد کند. حمایت خانوادگی نقش موثری در بهبود روحیه این افراد دارد. باتوجه اینکه این بیماران نگران هستند که در اثر این بیماری آیا زنده می مانند، آیا دچار بدشکلی عمل خواهند شد، آیا کارنمودهایی را از دست خواهند داد، آیا می توانند شغلشان را ادامه بدهند، از نظر اقتصادی چه شرایطی خواهند داشت، از این بعد نقش شان در خانواده چگونه خواهد بود و ... بنابراین یک پزشک معالج باید فرصت کافی داشته و برای بیماران وقت بگذارد و به تمام این سوالات و نگرانی ها پاسخ بدهد. مشاوره های اختصاصی تر بسیار یاری نماینده است، حتی در برخی مواقع باید مشاوره های خانوادگی توسط روانپزشک یا روانشناس انجام گیرد.

وخیم تر شدن بیماری با افسردگی ناشی از بی توجهی و بی وفایی

این استاد دانشگاه با اشاره به اهمیت حمایت اعضای خانواده به ویژه همسر بیمار، تصریح می نماید: با توجه به اینکه سرطان پستان بیشتر اوقات احتیاج به جراحی دارد و این بیماری با حفظ زنانگی زنان ارتباط بسیار مستقیمی دارد، بنابراین مسائل ناشی از سرطان سینه در بانوان پیچیده تر است و خیلی از آن ها احساس می نمایند که دیگر زن سابق نیستند و دچار مسائلی در روابط زناشویی خود می شوند. در این هنگام همسران باید به طور کامل از زنان حمایت نمایند، در غیر این صورت افسردگی ناشی از بی وفایی و بی توجهی شوهران ممکن است منجر به وخیم تر شدن بیماری گردد.

وی با بیان اینکه نقش همسران در بهبود شرایط بیماران مبتلا به سرطان پستان باید به آن ها یادآوری گردد، ادامه می دهد: مردان باید بدانند تا چه حد می توانند در بهبود زندگی همسرشان و فرزندانشان مفید باشند. در این دوران اصلا نباید جدایی و ازدواج مجدد اتفاق افتد. آقایان باید مراقبت از همسر و اطمینان خاطر دادن به او را وظیفه خود بدانند. انسجام خانواده در این شرایط باید حفظ گردد و مردان باید وظایفشان را برای همواره از نظر عاطفی، اجتماعی و مادی ادامه بدهند تا بهبودی هرچه سریعتر اتفاق افتد.

فدائی خاطرنشان می نماید: اگر قبل از بیماری در خانواده مسائلی وجود داشته و یا به علت بیماری زن در خانواده مسائلی به وجود آمده است احتیاج به مشاوره و خانواده درمانی است، چراکه بعد از اقدامات پزشکی، حمایت خانوادگی بیشترین نقش را در افزایش روحیه بیمار و در نتیجه بهبود بیماری و تقویت سیستم ایمنی برعهده دارد.

افزایش تعداد و کارکرد سلول های ایمنی با برطرف مسائل روانی

وی با یادآوری اینکه برطرف مسائل روانی بیماران باعث افزایش تعداد و کارکرد سلول های سیستم ایمنی می شوند، می گوید: حتی محیط بیمارستان نیز باید تداعی نماینده زندگی خانوادگی، آرامش، شادی و نشاط باشد و خانواده نیز با بودن کنار بیمار باید این اطمینان را به بیمار بدهند که بیماری تغییری در نقش بانوی خانواده نخواهد گذاشت.

تبعات ناشی از سرطان پستان هنوز گریبان گیر زهرا و خانواده اش است. او از پسرش می گوید که سال 81 سال سرنوشت سازی برایش بوده و باید در کنکور شرکت می نموده اما به خاطر بیماری مادر از تحصیل باز می ماند. دخترش هم که حالا 28 سال سن دارد، به خاطر اینکه در دوره کودکی شاهد ناراحتی های مادر و خانواده بوده دچار اختلالات افسردگی شده است.

زهرا حالا دیگر از همسرش گذشته و تنها نگرانی اش به خاطر فرزندانش است. زهرا باید هنوز نگران خرید داروهای گران قیمت و کم یاب و مراجعات ماهانه به پزشک فوق تخصص در روزهایی باشد که شرایط شیوع کرونا در جامعه فوق حاد شده، در حالی که او جزو گروه های در معرض خطر به حساب می آید.

تور مالزی: تور مالزی | تور مالزی ارزان، تور لحظه آخری مالزی، تور مالزی نوروز، بهار، پاییز، تابستان، زمستان مالزی را از ما بخواهید.

منبع: خبرگزاری پانا
انتشار: 10 شهریور 1400 بروزرسانی: 10 شهریور 1400 گردآورنده: shivamarket.ir شناسه مطلب: 25305

به "سرطانی که با بی وفایی و بی توجهی مردان وخیم تر می گردد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "سرطانی که با بی وفایی و بی توجهی مردان وخیم تر می گردد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید