یادداشت کنایی قاضی برجسته: ترکیه٬ سرزمین آزادی ها

به گزارش شیوا مارکت، رضا تورمن از حقوق دانان برجسته و از قضات سابق دادگاه حقوق بشر اروپا در یادداشتی انتقادی٬ از شرایط آزادی بیان و چند و چون دخالت شخص رئیس جمهور در حوزه قضا٬ ابراز نگرانی نموده است.

یادداشت کنایی قاضی برجسته: ترکیه٬ سرزمین آزادی ها

به گزاش گروه بین الملل خبرنگاران ٬ این روزها در ترکیه٬ اخبار فراوانی از زندانی شدن نویسندگان و روزنامه نگاران٬ در رسانه ها منتشر می گردد.

در شرایطی که فقط چند هفته از آزاد شدن چند روزنامه نگار روزنامه جمهوریت سپری شده بود٬ روزنامه نگاران روزنامه سوزجو محاکمه شده و روزنامه نگاران دیگری از شبکه تلویزیونی اُدا تی.وی٬ روزنامه ینی چاغ و روزنامه ینی یاشام روانه زندان شدند.

اتهام اغلب این روزنامه نگاران٬ خیانت به کشور و ضربه زدن به امنیت ملی است و برخی از تحلیل گران و ستون نویس ها هم به اتهام توهین به رئیس جمهور به دادگاه کشانده شده اند.

رضا تورمن از حقوق دانان برجسته و از قضات سابق دادگاه حقوق بشر اروپا در یادداشتی انتقادی٬ از شرایط آزادی بیان و چند و چون دخالت شخص رئیس جمهور در حوزه قضا٬ ابراز نگرانی نموده است.

رضا تورمن٬ مدت ها در دادگاه حقوق بشر اروپا به عنوان قاضی خدمت نموده و حالا با مشی فکری سوسیال دموکرات٬ یکی از سران حزب جمهوری خلق (CHP) است. او هر از گاهی نظرات حقوقی خود را در خصوص نظام سیاسی و نحوه فعالیت دستگاه قضای ترکیه در پایگاه اینترنتی تی 24 منتشر می نماید.

ترکیه٬ سرزمین آزادی ها

در دادگاه حقوق بشر اروپا٬ چند اجتهاد قضایی و حقوقی در خصوص اسناد محرمانه وجود دارد. بر اساس اجتهاد مشترک قضات برجسته دادگاه حقوق بشر٬ مجازات روزنامه نگاران به اتهام بازنشر اطلاعاتی که افشا شده اند٬ رویه قانونی ندارد و خارج از چهارچوب حقوق است. اما در ترکیه٬ هر روزنامه نگاری٬ به اتهام افشای اطلاعات محرمانه٬ دستگیر و زندانی می گردد و این در حالی است که این اطلاعات٬ پیش تر در اختیار رسانه ها بوده و محرمانه و فوق سری محسوب نمی شوند.

در گزارش های سالانه ای که در خصوص شرایط دستگاه قضایی کشور ما و شرایط آزادی بیان نوشته می شوند٬ نقدها و نگرانی موج می زند. به تازگی در گزارش سالانه خانه آزادی٬ به این اشاره شده که آزادی بیان و فعالیت رسانه ها و مطبوعات در ترکیه٬ با دشواری های بزرگی روبرو شده است.

خانه آزادی٬ یک نهاد مدنی معتبر بین المللی است و به صورت سالانه٬ در خصوص شرایط آزادی در 195 کشور دنیا٬ گزارش های دقیق و روشنی تنظیم می نماید.

در گزارش سال 2020 میلادی این نهاد بین المللی٬ به تفصیل به شرایط ترکیه پرداخته و گفته شده در چندین حوزه٬ شاهد پسرفت و عقب نشینی در آزادی های فردی و اجتماعی هستیم و در حوزه آزادی بیان نیز نگرانی ها بسیار است.

در گزارش خانه آزادی٬ 83 کشور دنیا به عنوان کشورهای آزاد٬ 63 کشور دنیا به عنوان کشورهای نسبتاً آزاد و 49 کشور نیز به عنوان کشورهایی که آزاد نیستند٬ توصیف شده اند و ترکیه در لیست سوم یعنی در میان کشورهایی جای گرفته که در آنها٬ چیزی به نام آزادی وجود ندارد.

گویی کسب چنین عنوان اسفناکی کافی نبوده و این بند را هم افزوده اند: برونئی کشوری است که در عرض 10 سال گذشته٬ بیشترین میزان پسرفت در حوزه آزادی را تجربه نموده است و دومین کشور دارای بیشترین میزان پسرفت در حوزه آزادی در این بازه زمانی٬ ترکیه است.

البته همین جا لازم می دانم به این نکته هم اشاره کنم که در گزارش خانه آزادی٬ مساله آزادی بیان و فعالیت آزادانه رسانه ها٬ معیار بسیار مهمی است و در گزارش سال 2019 میلادی٬ آمریکا نیز به عنوان کشوری توصیف شده که در حوزه آزادی بیان٬ دچار پسرفت و انحطاط شده است.

یکی از ابعاد مهم گزارش خانه آزادی در خصوص شرایط دموکراسی و آزادی در ترکیه٬ اشاره به شرایط عمومی کشور در مقطع پس از کودتای نافرجام سال 2016 میلادی است.

در این بند٬ بر این موضوع تاکید شده که دولت٬ پس از کودتا٬ شرایط را برای فعالیت سیاسی احزاب و جریانات مخالف بسیار سخت نموده و موانع بسیاری بر سر راه آنان قرار داده و این موضوع٬ شامل حال رسانه های مخالف نیز می گردد.

همچنین تغییر قانون اساسی ترکیه در سال 2017 میلادی و تغییر نظام سیاسی نیز مورد انتقاد نهاده شده و به این اشاره شده٬ از زمانی که در ترکیه٬ نظام مجلسی به نظام ریاستی تغییر یافته٬ شخص رئیس جمهور٬ قدرت فراوان و اختیارات بیشتری به دست آورده و قدرت به شکل یک قبضه در دست او جمع شده است.

در ادامه این گزارش٬ به موارد زیر نیز اشاره شده است:

1.حکومت٬ مخالفین را به حمایت از تروریسم متهم نموده و آنان را به دادگاه می کشاند.

2.حکومت٬ بسیاری از روزنامه نگاران مخالفین را به اتهام توهین به شخص رئیس جمهور٬ مورد بازپرسی و بازخواست قرار می دهد.

3.عثمان کاوالا و افرادی نظیر او بدون سند و مدرک زندانی شده و با وجود آن که دادگاه حقوق بشر اروپا حکم به آزادی آنها داده اما قوه قضائیه ترکیه به این احکام توجهی ننموده است.

4.در جریان چندین عملیات نظامی ارتش ترکیه در شمال سوریه٬ در فضای مجازی و به ویژه در توییتر٬ هر فردی که جمله و پیامی در مخالفت با این عملیات ها منتشر نموده مورد بازپرسی نهاده شده است.

5.نهادهای مدنی فعال در حوزه آزادی٬ حقوق بشر و آزادی بیان٬ به طور مداوم تحت فشار نهاده شده اند.

6.به بهانه حفظ امنیت شهروندان٬ به مخالفین اجازه تجمع و راهپیمایی داده نشده است.

7.پس از چند عملیات مداخله نظامی ارتش ترکیه در سوریه٬ میزان اعمال فشار و محدودیت بر رسانه ها و فضای مجازی افزایش چشمگیر پیدا نموده و علاوه بر بازپرسی از افراد٬ مسدود کردن چندین پایگاه خبری مستقل مخالف حکومت٬ مورد توجه نهاده شده است.

البته من همین جا لازم می دانم به این نکته اشاره کنم: برای کسب اطلاع از شرایط آزادی و به ویژه آزادی بیان و مطبوعات در ترکیه٬ نیازی نیست حتماً گزارش نهاد بین المللی خانه آزادی را بخوانیم. چرا که ما در این کشور زندگی می کنیم و تمام این موارد را به چشم خود دیده و تجربه می کنیم.

کافی ست نگاهی بیندازیم به شرایط روزهای اخیر. بگذارید از ماجرای ادلب مثال بیاورم. چند نهاد مدنی و فعال سیاسی و حقوقی٬ تصمیم گرفتند در استانبول٬ یک تجمع برگزار نموده و برای مخالفت با جنگ و مداخله نظامی٬ کمپین امضا راه بیندازند.

اما استانداری استانبول٬ فوراً تجمع را ممنوع اعلام نموده و حتی اجازه نداد یک بنر نصب گردد یا تبلیغی صورت بگیرد و یا افرادی جمع شوند. جالب اینجاست که با این اقدام استانداری استانبول٬ 6 استاندار دیگر نیز حق طبیعی خود دانستند که در استان های محل خدمت خود٬ چنین مجوزی ندهند.

استانداری استانبول گفت که سر دادن شعار نه به جنگ٬ در تضاد و تناقض با ارزش های ملی٬ وجدانی و بشری است! به عبارتی دیگر٬ استاندار استانبول معتقد است که حمایت از جنگ و مداخله نظامی٬ همسو با تمام ارزش های ملی٬ وجدانی و بشری است.

این در حالی است که زندگی در صلح٬ یک حق بشری است و این حق را نباید تضییع کرد. بر اساس سند سال 1978 سازمان ملل متحد٬ تمام انسان ها فارغ از ملیت٬ دین٬ زبان و جنسیت٬ از حق آن برخوردار هستند که در صلح و آرامش زندگی نمایند و در سال 2010 میلادی نیز در سانتیاگوی اسپانیا٬ چنین ارزش انسانی و مهمی با حضور نمایندگانی از صدها نهاد مدنی دنیا٬ مورد تایید و حمایت مجدد نهاده شد.

اما در ترکیه٬ چنین حقی به رسمیت شناخته نمی گردد و از منظر حکومت ما٬ مخالفت با جنگ به معنی خیانت و حمایت از جنگ٬ به معنی برخورداری از عواطف ملی و میهن محبت آمیز است. یعنی در واقع٬ این حزب حاکم است که مشخص می نماید چه کسی خائن و چه کسی میهن دوست است.

در چند روز اخیر٬ دو نویسنده شبکه تلویزیونی اُدا تی وی به اتهام افشای اطلاعات فردی و خانوادگی یکی از افسران سرویس اطلاعاتی میت که در لیبی شهید شده٬ به زندان فرستاده شدند. این در حالی است که اطلاعات این افسر شهید٬ قبلاً در روزنامه ها منتشر شده و حتی در مجلس نیز در خصوص آن صحبت شده بود و چیزی که این دو نویسنده در خبر خود منتشر نموده اند٬ اطلاعات محرمانه و طبقه بندی شده نبود.

به عنوان مثال آخر٬ توجه کنید به سخنان جناب سلیمان سویلو وزیر کشور.

ایشان در یک گفت وگوی تلویزیونی می گوید:ببینید! ما با نوعی تروریسم فرهنگی روبرو هستیم. تعریف تروریسم فرهنگی این است که برخی ها با مفاهیمی پوششی به میدان می آیند. به اصطلاح حقوق بشر٬ به اصطلاح حقوق زنان٬ به اصطلاح محیط زیست... این ها همه حرف است.

آنها این پوشش های شیک را انتخاب می نمایند تا ما را گول بزنند. ولی واقعیت این است که همه آنها از سوی گروه های تروریستی راهنمایی می شوند. حالا من از شما می پرسم٬ در کشوری که وزیر کشور٬ چنین دیدگاهی در خصوص آزادی و حقوق بشر دارد٬ آیا نیازی هست که برای شناخت شرایط داخلی مان٬ گزارش های بین المللی را مطالعه کنیم؟

رضا تورمن- پایگاه خبری تحلیلی تی 24

safariro.ir: سافاری رو: گردش و تفریح در سافاری های جهان

منبع: خبرگزاری تسنیم
انتشار: 27 دی 1400 بروزرسانی: 27 دی 1400 گردآورنده: shivamarket.ir شناسه مطلب: 17114

به "یادداشت کنایی قاضی برجسته: ترکیه٬ سرزمین آزادی ها" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "یادداشت کنایی قاضی برجسته: ترکیه٬ سرزمین آزادی ها"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید